Tamerza: wielki wodospad, kanion i wioska duchów
Największa z tunezyjskich oaz górskich: gaj palmowy w kanionie, wodospad płynący przez cały rok i po drugiej stronie wadi ochrowe ruiny starej Tamerzy, opuszczonej po powodziach w 1969 roku.
- Z Dżerby
- ≈ 410 km
- Czas przejazdu
- ≈ 6 h (1 h 15 z Tozeur)
- Zalecany czas
- 1 h na miejscu
- Najlepsza pora
- październik → kwiecień
Położona kilka kilometrów od granicy z Algierią Tamerza (po berberyjsku Tamaghza) jest największą z trzech górskich oaz Dżeridu. Tu góra otwiera się w szeroki kanion, na którego dnie płynie stały ued, co na tunezyjskim południu jest rzadkością; wzdłuż jego brzegów palmy, figowce i granaty tworzą wydłużoną oazę, którą odkrywa się z drogi biegnącej półką skalną.
Co zobaczyć
- Wielki wodospad: przy wejściu do oazy ued spada z około dziesięciu metrów do basenu otoczonego palmami. Nad wodospadem stoi mała kawiarnia.
- Stara Tamerza: na przeciwległym brzegu gliniana wioska opuszczona po 22 dniach deszczu w 1969 roku. Uliczki, zawalone domy, meczet z nienaruszonym minaretem: filmowa sceneria, którą zwiedza się pieszo.
- Kanion: ścieżka biegnie wzdłuż uedu między czerwonymi ścianami; najodważniejsi docierają do drugiego, mniejszego wodospadu.
- Punkty widokowe: droga do Mides oferuje widok w dół na całą oazę.
Trochę historii
Rzymska strażnica (Ad Turres), a potem przystanek karawan, Tamerza przez wieki była etapem między Dżeridem a Algierią. Stara wioska żyła z daktyli i ogrodów aż do powodzi w 1969 roku, które zniszczyły gliniane domy; państwo zbudowało wówczas nowoczesną wioskę nieco wyżej, z jednym z najpiękniejszych hoteli południa na zboczu góry.
W naszych wycieczkach
Tamerza to środkowy przystanek poranka „górskie oazy”, między Chebiką i Mides, w naszych wycieczkach Tozeur 2 dni, Djerba → Tozeur 3 dni oraz wielkiej wycieczce 10-dniowej.
Informacje praktyczne
- Z Tozeur: około 70 km, 1 h 15 przez Chebikę.
- Najlepsza pora: od października do kwietnia; wodospad płynie przez cały rok.
- Co zabrać: zamknięte buty do starej wioski i na koryto uedu.
